Тастамент
Роўных Рыгору Барадуліну (1935—2014) няма сярод сучаснікаў. Ён адзіны, хто здолеў, як і тыя першыя, якіх немагчыма палепшыць, увабраць у сябе ці не ўсю беларускую спрадвечнасць. Тую, у якой нават вецер гнёзды ўе.
Хрышчоны ва ўніяцтве, Барадулін называе сябе крывічом і кшчоным паганцам. Называе нездарма, бо ўвабраў у сябе жыццядайны крывіцкі дух, удыхнуўшы з ім усю нашую мову. Ён — адзіны беларускі паэт, які існуе толькі ў мове і выключна ў ёй. Існуе гэткім жа цудам, якім сама мова існуе ў пабураным — альбо дасюль не створаным — беларускім свеце.
Музыка не патрабуе перакладу, паэзія не перакладаецца. Геніяльны паэт роўны самому сабе толькі на сваёй мове. Рыгор Барадулін роўны самому сабе адно па-беларуску. Зрэшты, як і народ роўны самому сабе толькі на сваёй зямлі і са сваёй моваю.


Будьте первыми, кто оставит отзыв!